เราลืมตาขึ้นมาแต่ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น
เราจำได้แต่เพียงว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้น
ทุกคนวิ่งเข้าที่กำบังเท่าที่จะทำได้
เราจำไม่ได้จริงๆ ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเรา
แปลกจัง...เราอยู่ที่ไหนกันนี่?
ดูจากเสื้อผ้าแล้ว นี่น่าจะอยู่ในทศวรรษ 1800
พวกเขาจะรีบไปไหนกันนะ?
สมมติว่าเราเข้าไปไม่ได้ล่ะ?
ไม่เคยประหม่าเท่านี้มาก่อน
อย่าลืมสิ สุภาพสตรีชุดขาวเป็นของกระผมนะขอรับ
หนาว!ปิดประตูซิ!
เร็ว!
ไป!
นายทหารพวกนั้นไม่รู้ทาง
จะเป็นไปได้ไหมว่าเราล่องหนได้ หรือเราไม่เป็นที่สังเกตกันจริงๆ?
เป็นไปได้ไหมว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เตรียมการเพื่อเราโดยเฉพาะ?
เราต้องแสดงให้สมบทบาทด้วยใช่ไหม?
นี่มันละครประเภทไหนนะ?
หวังว่าจะไม่ใช่ละครโศกหรอกนะ
ชายชุดดำคนนั้น... เขาเตร่ไปเตร่มาเหมือนกันนี่
เขาผงกศีรษะทักทายเราแต่ก็เดินลับไป
ขออภัยที่เอ่ยก่อนจะทำความรู้จัก กันตามมารยาท
แต่นี่มันเมืองไหนกันรึ?
เมืองไหน? เห็นทุกคนเขาพูดรัสเซียกันนี่ครับ
เรานึกว่าที่นี่คือ ชองบอร์ดยุคดิเร็คตัวร์เสียอีก
- เราพูดภาษาอะไรกันอยู่รึ? - รัสเซีย
ภาษารัสเซีย?!?
พิกลเราไม่รู้ภาษารัสเซียมาก่อนเลยนี่
เขาทำอะไรกันอยู่ในนั้นครับ?
เข้าไปกันไหม?ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
เรามาทำอันใดในที่นี้รึ?
จู่ๆก็พูดภาษารัสเซียได้!
เราอยากไปต่อ ความอยากรู้อยากเห็นของท่านไม่สนุกเลยนะ
ที่นี่น่าจะเป็นโรงละครรึเปล่าครับ?
ลาก่อน!
เราต้องแยกทางกันลาก่อน!
- ท่านได้ไขข้อข้องใจของเราไปหมดสิ้นแล้ว - ประตูบานนี้นำไปที่ไหนกันนะ
น่าเสียดาย...
เราอาจจะไม่ได้พบกันอีกก็ได้
เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นชาวต่างชาติ
โอกาสแบบนั้นจะมาถึงอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้?
จะเป็นการดีที่สุด... ถ้าไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
อย่าไปรบกวนพวกเขาเลย
จะว่าไปแล้วก็นับว่าสายเกินไปเหมือนกัน
ท่านครับ...ท่าน!ผมอยู่ทางนี้!
มัคคุเทศก์รัสเซียที่รัก! ท่านพอจะรู้ทางไหม?
- พอรู้ครับเราไปด้วยกันดีกว่าครับ - นี่ประเทศท่านนี่นะ
ใช่ครับแต่ไม่ใช่ศตวรรษของผม ผมมาที่นี่ได้ยังไงก็ไม่ทราบ?
- ผมว่าผมเห็นพระเจ้าปีเตอร์มหาราชนะครับ - น้ำเสียงท่านรื่นเริงดีนี่น่าสนใจรึไง?
ใช่ครับน่าสนใจมาก
จริงๆนะครับ
ในเอเซียทรราชย์เป็นที่เคารพรักยิ่งนัก
ทรราชย์น่าเกรงขามยิ่งขึ้นปานใด...
...ชื่อเสียงผู้นั้น ย่อมได้รับการยึดมั่นยิ่งขึ้นปานนั้น
ทั้งอเล็กซานเดอร์มหาราช,ตีมัวร์... รวมทั้งปีเตอร์มหาราชของท่านด้วย
ท่านเข้าใจผิดแล้วละครับ
พระองค์หัดให้คนรัสเซียหาความสุขใส่ตัวกัน
บันไดวน...ทุกคนหายไปไหนกันหมดนะ?
อย่างนี้นี่เอง
ข้างบนมันน่าสนใจตรงไหนกันรึ?
เดี๋ยวท่านก็ทราบเองครับ
ปีเตอร์สั่งประหารโอรสของตน
บุคคลท่านเดียวกันที่หัดให้ราษฎร เพลิดเพลินจำเริญใจกับชีวิตพิลึกแท้!
ผมนึกว่าท่านทราบเสียอีกว่าเราจะไปไหนกัน
พระองค์สร้างเมืองยุโรปแห่งหนึ่ง คร่อมหนองบึง
พระองค์ได้นำมาซึ่ง อนุกรมอันป่าเถื่อนที่สุด
- พวกเขาจะไปไหนกัน? - แต่เมืองที่ว่านั่นก็ยังคงความเป็นยุโรปอยู่ดี
ไปงานสังสรรค์กระมัง แต่ทำไมต้องใช้บันไดหลังด้วยนะ?
พวกเขาถูกหัดให้หาความสุขใส่ตัว เพราะฉะนั้นจึงไปแต่งานสังสรรค์กัน
แล้วนายทหารกับสุภาพสตรีท่านนั้นล่ะ?
- อยู่ในงานแล้ว - ไหนพวกเขา?
ลงกันไปใต้พิภพแล้วกระมัง ลงมาลงมาลงมา!
ไม่เห็นพวกเขาแล้ว
ระวังหน่อย...บันไดชันมากมืดมากด้วย
ขอบคุณครับผมพอจะเห็นครับ
ท่านเห็นพวกเขาไหม?
ผมยังไม่เห็นอะไรเลยครับ
ท่านครับระวังด้วยครับอย่าเผยตัวเชียวครับ
ไม่จำเป็นต้องเตือนหรอกน่า
อย่าเคืองกันเลยครับ
อย่าเข้าใจผิดนะครับ
- เลิกผลักเสียที - ก็อย่าตะกุยสิ
มโหรีวงนี้ช่างน่าประทับใจแท้ๆ
นี่ท่าจะเป็นวงยุโรปแน่ๆ
- ไม่ใช่ครับพวกนี้เป็นนักดนตรีรัสเซียครับ - ไม่ใช่ต้องยุโรปสิ!
- อิตาเลียน - รัสเซียครับให้ตายสิครับ!
อ้าว?
เยี่ยม
เยี่ยมจริงๆ!
ชักปวดเบาแล้วสิ
ทนไม่ไหวแล้ว!
ท่านครับ...ท่านครับ!
อย่าตะโกนสิ!
ท่านอยู่ไหนครับ
อยู่นี่คุณพระช่วย นั่นพระนางเจ้าคาเธอรีนที่ 2 นี่!
ตามมา!
ศตวรรษที่ 18 ช่างน่ารักใคร่เสียจริงๆ ยุคของอัจฉริยะภาพและธรรมเนียมต่างๆ
ผมเห็นด้วยครับ
- ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด - ได้ครับ
ไหนล่ะจักรพรรดินี?ไปเสียแล้ว!
รัสเซียเปรียบดังโรงละครแท้ๆโรงละคร!
ระวังนะครับ
เราทราบแล้วล่ะว่าเราอยู่ที่ใดกัน
มีแต่จอมมารยาสาไถทั้งนั้น!
อย่าชักช้าสิ
ผมเปล่านะครับ ผมว่าเราคุยกันเสียงดังเกินไปนะครับ
ไม่เป็นไรพวกนี้ไม่มีทางได้ยินอยู่แล้ว
เราจะระวังให้มากๆ เราจะไม่แตะต้องใครทั้งนั้น
โรงละคร...นักแสดงอะไร๊! แต่งองค์ทรงเครื่องกันน่าดูชม!
ขอบพระคุณขอรับขอบพระคุณ
พวกเขามองไม่เห็นเราหรอก
เหมือนวาติกันไม่มีผิด ใช่ที่นั่นหรือไม่เนี่ย?
ภาพนูนพวกนี้ลงสีด้วยใช่ไหม?
ธรรมชาตินิยมแท้ๆ!
เครื่องตกแต่งพวกนั้นได้รับอิทธิพล จากภาพร่างของราฟาเอลมิใช่รึ?
ใช่ครับราฟาเอล
งามกว่าวาติกันเสียอีกครับ ที่นี่คือเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก
พวกนี้เป็นงานเลียนแบบงั้นสิ?
เจ้าขุนมูลนายของท่าน ไม่ใคร่จะวางใจศิลปินของตัวเองกันนัก
คนรัสเซียช่างมีความสามารถ ในการลอกเลียนแบบเสียจริงๆ!
เพราะอะไร?
เพราะพวกท่านไม่ใคร่จะมี ความคิดสร้างสรรค์เป็นของตัวเองน่ะสิ
เจ้าใหญ่นายโตไม่ใคร่ให้ท่านมี
อันที่จริงพวกเขาน่ะเกียจคร้าน พอๆกับพวกท่านทั้งนั้น
เกียจคร้าน!
แถบนี้เคยเป็นที่จัดแสดงภาพมาก่อน
มีภาพจิตรกรรมอิตาเลียน ถึง 111 ภาพด้วยกัน
- แต่ไม่ใช่จิตรกรเอกอะไรนัก - ไม่ใช่จิตรกรเอก?
ราชวงศ์ซาร์ส่วนใหญ่ เป็นพวกรุสโซฟิลนะครับ
พวกนี้หลงใหลอิตาลีกันทั้งนั้น
สำนักสงฆ์ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นที่พอใจ กับความหลงใหลแบบนั้นรึเปล่า?
- ราฟาเอลไม่สมกับพวกท่านหรอก - ไม่สมกับพวกเรา?
- สมกับอิตาลีมากกว่า - อิตาลี...
- ที่นั่นอบอุ่นกว่า! - อบอุ่น?
งามแท้ๆ!
ห้องแสดงภาพอิตาเลียนขนาดย่อม...
คนพวกนี้เป็นใครกันน่ะ?
พวกเขามาจากแถบไหนกัน?
ท่านเห็นแจกันใบนั้นไหมครับ?
เห็นสิ ศิลปะในแบบจักรวรรดิปรากฏทุกหนแห่ง
- แล้วโคมโวโรนิคีนละครับ - โคม?
จักรวรรดินิยมทั้งนั้น!
เราไม่ใคร่จะศรัทธานักหรอก ศิลปะพรรค์นี้เหลวไหลสิ้นดี
อย่าลืมนะว่ามันเกิดขึ้น ในยุคของโบนาปาร์ต...
ต่อจากนั้นจึงเป็นที่แพร่หลายในที่นี้...
จนกลายเป็นศิลปะประจำชาติไป...
อันก่อให้เกิดความเสียหาย ต่อลักษณะดั้งเดิมของมัน
เรารบกับนโปเลียน ไม่ใช่ศิลปะในแบบจักรวรรดินิยมนะครับ
คนพวกนี้เป็นใครกันนะ?
คนพวกนี้อยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งไม่ใช่เมืองหลวงอีกต่อไปแล้ว
สมควรแล้วเมืองหลวงน่าจะเป็น...
เมืองโบราณอย่างมอสโคว์เสียมากกว่า มิใช่มโนภาพลมๆแล้งๆ
- คนพวกนี้เป็นใคร? - ให้ผมแนะนำให้รู้จักไหม?
- ถ้าไม่เป็นการไม่สุภาพจนเกินไปก็เชิญ - ไม่หรอกครับคนพวกนี้เพื่อนๆกันทั้งนั้นครับ
อาจารย์แพทย์โอเล็กคอนสแตนติโนวิช
นักแสดงเลฟมิไคโลวิช
เขาจะไม่ลุกกันรึ?
นี่เพื่อนชาวยุโรปของผมครับ เขามาเที่ยวรัสเซีย
- ยินดีครับ - เขาเป็นชาวยุโรปน่ะครับ
แพทย์นับเป็นวิชาชีพที่ดีเยี่ยมมาก
เรามิได้พูดคุยมาหลายปีแล้ว
หากไม่นับเพื่อนใหม่ของเราผู้นี้นะ
นานมากจริงๆ...นั่นกลิ่นอะไรน่ะ?
กลิ่น?
กลิ่นแปลกๆ...
- ท่านมาเซนต์ปีเตอร์เบิร์กนานรึยังครับ? - สักหนึ่งชั่วโมงเห็นจะได้
- ตรงมาที่นี่เลยหรือครับ? - มีสาเหตุอยู่หลายประการขอรับ
ท่านท่าจะหลงใหลในงานศิลปะแน่ๆ
ท่านสนใจในความงามหรือ รูปลักษณ์ภายนอกของมันกันแน่ละขอรับ?
เปล่าเลยครับมาร์กีซ์ เรามานั่งพักกันต่างหากครับ
มาร์กีซ์?
- พักแบบใดกันล่ะ? - วันนี้เราพากันมา...
- เหม็นกลิ่นฟอร์มาลีน - ฟอร์มาลีน?
มาร์กีซ์ครับเดี๋ยวผมจะพาไปดู จิตรกรรมชิ้นเยี่ยมละกันครับ
คนพวกนี้ส่งกลิ่นแปลกๆเสียเหลือเกิน
มาร์กีซ์ดู"กำเนิดจอห์นผู้ล้างบาป"สิครับ
มาร์กีซ์ได้กลิ่นฟอร์มาลีน
เรารู้จักภาพนี้ดี เราได้ดูตอนมาเยี่ยมที่นี่เมื่อคราวที่แล้ว
มันมาจากปารีสจากชุดสะสมโครซาต
คาเธอรีนที่ 2 ได้มาในปี 1772
เป็นหนึ่งในชุดสะสมยุคแรกสุดของสำนักสงฆ์
ข้อมูลแน่นจริงๆ ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นถึงจะทราบ
สำหรับเราแล้ว รายละเอียดนับว่าน่าสนใจยิ่งกว่า
ดูตรงนี้ดีๆสิครับ
ไก่กับแมวอยู่ตอนหน้าของภาพ
พวกนี้เป็นสัญลักษณ์อย่างนึง
ไก่แสดงให้เห็นถึงความละโมบโลภมาก
ส่วนแมวหมายถึง การเยาะเย้ยถากถางและความทารุณ
การเยาะเย้ยถากถาง และความทารุณ...แมว...
ทั้งสองเกิดความสงบ เพราะการกำเนิดของจอห์น
น่าสนใจมาก
เขาแต่งตัวแบบนั้นทำไมก็ไม่รู้?
แล้วอย่างคลีโอพัตราล่ะ ท่านทราบอะไรบ้าง?
มัสซิโมสตันซิโอเน่...
คลีโอพัตราแขวนผนังเดียวกันกับ...
"พระคริสต์ขลิบหนังหุ้มปลาย" โดยลูโดวิโก้คาร์ดิผู้ศรัทธา
- ท่านหงุดหงิดอะไรหรือครับ? - หงุดหงิดสิ!
เอามาแขวนรวมกับ "ซานเตเซซิเล"ได้เช่นไรกัน?คิดดูซิ!
ผลงานจากคาร์โลโดลชี่เชียวนะ...
รวมทั้ง"ภาพนิ่งของชาวตะวันออก"ด้วย!
- ทำไมต้องหงุดหงิดด้วยละครับ? - อย่าต่อล้อต่อเถียงเลยโอเล็ก
ในฐานะที่เป็นชาวคาธอลิคผู้หนึ่ง ย่อมทำให้เราตกใจมาก
- แล้วท่านคิดเห็นยังไงกับวากเนอร์ครับ? - ใครน่ะวากเนอร์?
โอเล็กเขาไม่รู้จักวากเนอร์หรอก!
วากเนอร์คือเจ้าเด็กคนที่ประพฤติตัวเหลวไหล กับแมร์แบร์เพื่อนสนิทเขานั่นเอง
เราไม่เคยได้ฟังวากเนอร์สักที
- โลกทัศน์กว้างไกลเสียจริงๆครับ! - เจ้าหมอคนนั้นจอมตื้อเหลือเกิน!
- เรามิได้ป่วยเป็นอันใดสักหน่อย! - ขอให้ท่านประสบความสำเร็จนะครับ
ท่านขอรับ ใยคนพวกนี้ถึงแต่งกายได้แย่จริงๆ?
เพื่อนๆที่รักครับ ผมจะไปทราบได้ยังไงว่า...
...พวกคุณจะไปกันได้หรือไม่อย่างไร?
ไว้สักวันผมจะเล่าให้ท่านฟังละกัน ผมเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์แปลกๆเช่นกัน
ทำไมท่านต้องไปต่อล้อต่อเถียง กับใครๆเขาด้วยละครับ?
ถ้าท่านมัวแต่ทำแบบนั้น เราไม่มีทางรู้แน่ ว่าเรามาอยู่ที่นี่กันได้ยังไง
เสื้อผ้าเช่นนั้นย่อมทำให้สารัตถะแห่งการ รังสรรค์ของบุคคลนั้นๆเสียหายโดยแท้
เพราะอะไรรึท่านถึงเห็นว่า การรวบรวมวัฒนธรรมเข้าด้วยกัน...
มีความจำเป็นปานนั้น?
เหตุใดต้องหยิบยืม ความผิดพลาดของยุโรปมาด้วย?
คุณพระช่วย!นี่มันอะไรกันแน่เนี่ย?
ท่านแม่!
คาโนว่า!
ช่างเป็นงานศิลป์ที่เชิดชูกระไรเช่นนี้!
อิ่มเอิบไปด้วยอารมณ์ทางรูปธรรม!
วิเศษเหลือเกิน!
ท่านคือทายาทที่แท้จริงที่สืบเนื่องมาจาก บรรดาปรมาจารย์แห่งยุคโบราณทั้งหลาย
คาโนว่าจวนจะได้สมรส กับท่านแม่เราอยู่แล้วเชียว!
- แม่ท่านเป็นปฏิมากรหญิงหรือครับ? - ถูกต้องพำนักในโรม
ในโรม? แม่ท่านเป็นปฏิมากรหญิงจริงๆหรือครับ?
ในชุดสะสมคาโนว่า ยังมีประติมากรรมหลายชิ้น...
ที่พระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ ทรงซื้อจากภริยา...
ของนโปเลียนใช่ไหม?
ใช่ตอนนั้นคือปี 1815 เราอยู่ในที่ประชุมประจำเวียนนา...
ท่านไปทำอะไรที่นั่นครับ?
- เราเป็นนักการทูตน่ะสิ - นักการทูต?
ชุดสะสมชุดนี้ เป็นวัตถุที่มีการยื้อแย่งกันอย่างรุนแรง
ดูซิว่าเราอยู่ที่ใดกัน!
ฝันไปรึเปล่าครับเนี่ย?
อาจเป็นได้...
ถึงเราจะไม่รู้จักท่านก็จริง แต่เดี๋ยวนี้เราตาสว่างแล้ว!
น่าพิศวงจริงๆ ที่เราพูดรัสเซีย ได้คล่องแคล่วเสียเหลือเกิน!
ใช่ครับชัดแจ๋วจริงๆ
เจ้าคนตัวเล็กนั่นใคร? พุชกินไม่ใช่รึนั่น?
- สวัสดี - สวัสดี
นั่นใช่ไหมกวีชื่อดังของท่าน? ผู้ซึ่งเป็นที่เคารพรัก?
เราได้อ่านของเขาในฉบับฝรั่งเศส ไม่มีอะไรพิเศษนัก
ท่านครับ
คุณพระช่วยอ่อนไหวจังนะ
ขออภัยจริงๆ
ขออภัยด้วยถ้าเราสร้างความขุ่นข้องหมองใจ ให้แก่การเห็นพ้องซึ่งชาตินิยมของท่าน
หมายความว่าอะไรครับ เห็นพ้องซึ่งชาตินิยม?
นั่นอะไรน่ะ?
- ขอร้องล่ะครับ... - นั่นใครน่ะ?
อย่าเพิ่งรีบร้อนสิครับ...
อยู่ผู้เดียวโดยไม่มีคนคุมงั้นรึ?
จะเป็นการรอบคอบกว่านะครับ ถ้าจะไม่ไปพูดคุยกับผู้หญิงคนนั้น
อย่าไปกวนเธอเลยครับ
เรารีบไปกันเถอะ
ขอประทานโทษขอรับคุณผู้หญิง คุณหลงกับมัคคุเทศก์รึไรกันขอรับ?
ขอบคุณที่ถามค่ะ แต่ดิฉันรู้จักที่นี่ดีค่ะ
นั่นสินะคุณทำงานอยู่ที่นี่รึ?
เปล่าเลยค่ะดิฉันมาเชยชมผลงาน ของปรมาจารย์ยุคเก่าต่างหากค่ะ
ไปห้องถัดไปด้วยกันไหมขอรับ?
ไปดูปรมาจารย์เฟลมิชงั้นหรือคะ?
ยินดีขอรับช่วยชี้ทางหน่อยสิขอรับ
- ตรงไป 140 ก้าวค่ะ - 140 ก้าวงั้นรึ?
เหลืออีกกี่ก้าวแล้วล่ะ?
ระวังหน่อยนะครับ
ทางนี้
กล้าดียังไง!เงียบนะ!
- ถึงแล้วใช่ไหม? - ใช่ค่ะ
เราเข้าไปดูภาพนั้นใกล้ๆได้ไหม?
อยากให้ดิฉันบรรยายให้ฟังไหมละคะ?
"พระแม่มารีและเหล่านกกระทา" โดยวานดิค
พระนางเจ้าคาเธอรีนที่ 2 เป็นผู้ได้มา
ไหนช่วยบรรยายภาพนี้ให้ฟังซิขอรับ
เชิญเลย
เห็นความเงียบสงบ ที่อยู่รอบตัวพระแม่มารีกับโยเซฟไหมละคะ?
- เห็นสิ... - พระเจ้าทรงปกปักรักษาพวกท่าน
การที่พระองค์ไม่ปรากฏรูปกาย ไม่เป็นที่แคลงใจกันอยู่แล้ว
ต้นแอ็ปเปิ้ลแสดงให้เห็นถึงชีวิต ดอกทานตะวันหมายถึงความแก่กล้าในศรัทธา
มุมขวาบน นกกระทาแสดงให้เห็นถึงความคิดที่โง่เขลา
- พวกมันโบยบินจากไป - นกกระทา...
เทวดาทั้งหลายต่างพากันเริงระบำ
มีหลายสัญลักษณ์ที่เราพอจะเดาออก
ท่านครับไปเถอะครับเธอเป็นนางฟ้านะครับ
เงียบไปทำไมละขอรับ?
นกกระทา,เด็กๆ,พระแม่มารี...
ขอบพระคุณมากขอรับคุณผู้หญิง ขอบพระคุณ
กระผมขอนับถือความเห็นที่คุณมีต่อ ผลงานของวานดิคเป็นอย่างสูงขอรับ
ท่านคงสนใจภาพเขียนชิ้นอื่นแน่ค่ะ
ระวังหน่อยครับ!
ผลงานของรูเบ็น
ท่านขอรับอย่ารบกวนเราเลยนะขอรับ
"งานเลี้ยงในคฤหาสน์ของฟารีซีไซม่อน"
ฟารีซี...
ไม่เห็นเลยนี่...
ไหนรึ?
ไม่เห็นมีเลย
ภาพที่ว่าไม่เห็นมีในห้องนี้เลย
มันไม่ใช่ชุดสะสมของราชวงศ์ซาร์นี่ขอรับ
มันอยู่ที่นี่ล่ะค่ะ
งานของรูเบ็นที่ว่านั่นน่ะ ไม่เห็นมีในห้องนี้เลย!
มีค่ะมันมาจากชุดสะสมของใต้เท้าวาลโปล
เหมือน "พระแม่มารีและเหล่านกกระทา" ไงคะ
แต่งานชิ้นนั้นของรูเบ็น ไม่ได้นำมาจัดแสดง
แต่อยู่ที่นี่ค่ะ
- ท่านคะ? - กลิ่นหอมหวนดีแท้!
กลิ่นสีน้ำมัน...
ท่านครับไปจากห้องนี้กันเถอะครับ
อยู่ต่ออีกครู่หนึ่งเถอะ
จิตรกรรมชิ้นนี้วิเศษตระการตาจริงๆ
คนพวกนั้นเขานับอะไรกันอยู่รึ?
ถูกของคุณกระผมพบมันแล้ว
เราไปชมกันใกล้ๆเถอะนั่นไง
เราจวนจะถึงอยู่แล้ว ประจันหน้ากับภาพนั้นโดยตรงเชียวล่ะ
นั่นไงขอรับ
นั่นล่ะ
- มีอะไรจะเอ่ยถึงรูเบ็นรึไม่ล่ะ? - วานดิค...
รูเบ็นถือว่าวานดิคเป็นศิษย์เอกของท่าน
รู้ไหม แต่ก่อนภาพเขียนพวกนี้ แขวนไว้สูงกว่านี้...
แต่ละภาพน่ะแขวนติดๆ กันด้วย
พระเจ้าซาร์ทรงจัดการด้วยพระองค์เอง
- ท่านเป็นใครไม่ทราบ? - ทหารเรือ!
- เครื่องหมายรึนั่น? - ใช่กองทัพเรือ
พระเจ้าซาร์ทรงมาเยี่ยมชม ชุดสะสมของพระองค์ทุกเช้า
พระองค์นั่นเองที่เป็นผู้รักษาภาพเหล่านี้ ระหว่างเกิดอัคคีภัย
- อัคคีภัยไหน? - ในปี 18..?
ท่านถามเราใช่รึไม่?
พอแล้วไปกันเถอะน่า
ดิฉันได้เวลากลับแล้วล่ะค่ะ
กระผมขอไปด้วยได้ไหม?
น่าเสียดาย
ขอเชิญท่านออกไปได้แล้วขอรับ
พิพิธภัณฑ์กำลังจะปิดแล้ว
เชิญที่ทางออกเลยขอรับ
เงียบหน่อยปิดประตูได้
พิพิธภัณฑ์กำลังจะปิดแล้ว
- งามหน้าไหมล่ะเรา? - ไม่น่าประทับใจเลยครับ
เราล้อเล่นนิดหน่อยเอง
ล้อเล่น?
- ได้ยินเสียงดนตรีไหมครับ? - เราได้ยินอะไรบางอย่าง
ดนตรีรัสเซียทำให้เรา เป็นลมพิษอยู่เรื่อยเลย
ไม่เกี่ยวกับดนตรีสักหน่อยครับ
จ้องผมแบบนั้นทำไมละครับ?
- คนยากไร้ - "คนยากไร้"
- บุคคลชั่วนิรันดร์กาล - "บุคคลชั่วนิรันดร์กาล"
มีลมหายใจเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป
- พวกนี้ย่อมมีชีวิตยืนยาว - บุคคลชั่วนิรันดร์กาล
ทำอะไรรึ?แอบฟังรึไร?
สนใจภาพเขียนงั้นสิ?
ช่างเป็นมือที่งามกระไรเช่นนี้!
ถอยซิ!
สาธุสาธุ
- สวยดีนะครับ - เเน่นอน
- เธอเป็นคาธอลิครึเปล่าน่ะ? - เปล่าครับผมไม่ใช่คาธอลิค
ถามทำไมหรือครับ?
ดูราวกับเธอกำลังครุ่นคิด...
ในระหว่างที่เชยชมภาพลักษณ์ ของผู้ก่อตั้งนิกายเราน่ะสิ
ไม่รู้สิครับ ผมไม่ได้คิดอะไรยังงั้นหรอก
เปล่ารึ?
ทราบไหมว่านี่คือสาวกปีเตอร์และปอล?
ทราบครับผมได้ยินมาแบบนั้นครับ
แล้วไงต่อ?
ผมดูเพราะผมชอบ
ชอบ?
- สักวันทุกคน... - ทุกคน...
- จะเป็นเหมือนพวกท่าน - จริงรึ?
เธอรู้ได้อย่างไรว่า อะไรจะบังเกิดแก่คนเรา...
ในเมื่อเธอไม่รู้จักพระคัมภีร์น่ะ?
ทำไมไม่เอ่ยอะไรออกมาเล่า?
เห็นมือพวกท่านไหม?
มือพวกท่านงามมากแล้วไงต่อ?
เธอรู้ได้อย่างไรว่าอะไรจะบังเกิดแก่คนเรา เมื่อเธอไม่รู้จักพระคัมภีร์ดีพอ?
สำหรับเธอพวกท่านไม่ต่างอะไร จากคนแก่หงำเหงือกนักหรอก
- มีแต่หนังหุ้มกระดูก - ฝุ่นคงเกาะพวกท่านจนเขรอะ...
จากการปรากฏตัวในภาพนี้มาเป็นเวลานาน
- เกิดอะไรขึ้น? - พวกท่านสุขุมคัมภีรภาพ
เธอทราบบุคลิกลักษณะ ของพวกท่านได้อย่างไร...
ในเมื่อเธอยังมิเคยอ่าน หลักคำสอนของพระเยซู?
เธอทราบได้อย่างไรกัน?
ท่านครับไปขู่เขาทำไมล่ะครับ? เขากลัวหมดแล้วนะครับ
เขาไม่กลัวหรอกคนเหล่านี้กลัวไม่เป็น
อย่าไปยุ่งกับเขาเลยครับ
สูดดมกลิ่นภาพเขียนไปอย่างเดียว ก็พอแล้วครับ
- หอมหวนดีแท้ - ดีมากครับ
ไม่จำเป็นต้องกลัวหรอก
พิกลที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น
เราเข้าใจแล้วเรากำลังอยู่ในห้องแสดงภาพ
ใช่...เราเข้าใจแล้ว
เราอยู่ในห้องแสดงภาพของราชวงศ์ซาร์...
อันเป็นแบบอย่างที่แสดงให้เห็น ถึงความคลั่งไคล้สมัยกลาง
เรารอนแรมมาถึงที่ใดกันนี่?
ที่จริงเพลงนั้นก็ไพเราะดีนี่ ผู้แต่งคือใครรึ?
- กลินก้า - เขาเป็นใคร?คนเยอรมันงั้นรึ?
คนรัสเซีย
แต่ประพันธกรส่วนใหญ่ เป็นคนเยอรมันนี่หน่า
ประพันธกรส่วนใหญ่เป็นเยอรมัน
เอลเกรโก
สวยมาก
เหมือนร็องบรองด์ตไม่มีผิด
เอลเกรโกธุลีจากถนนหนทาง
ธุลีใดหนอ?
งามงามจริงๆ
- ท่านไม่ชอบอะไรบ้างไหม? - ไม่มีเลย
- นี่มัยสวยๆทั้งนั้น - สวยๆ...
เนื้อหนังอีกแล้ว...งามจริงๆ
จิตรกรรมเหล่านี้งดงามทั้งสิ้น
จิตรกรรมงามๆ
นับวันยิ่งงามขึ้นงามขึ้นเรื่อยๆ
มีนางฟ้าด้วย
ต้องขออภัยที่พูดคุย โดยมิได้แนะนำตัว..
ไม่ทราบว่าพูดคุยกับใครรึขอรับ?
ช่วยบอกด้วยขอรับ
- ฉันกำลังพูดอยู่กับภาพน่ะค่ะ - เชิญว่าต่อไปเถอะขอรับ...ช่างน่าสนใจดีแท้
- ฉันต้องระบายความรู้สึกออกไปบ้างน่ะค่ะ - เชิญเลยขอรับ
นั่นถือเป็นวิธีการสื่อสารแบบหนึ่ง
คุณอยากลองไหมละคะ?
ให้กระผมลองรึ?ย่อมได้
- ทำอย่างนี้ค่ะ - แบบนี้ใช่ไหม?
ทีนี้ก็อย่างนี้
ทีนี้ก็หมุนตัว
ฉันชอบพูดคุยคนเดียวเป็นบางครั้งน่ะค่ะ
ภาพนี้กับฉัน...
...เรามีความลับร่วมกัน
จริงรึ?
- ใช่ค่ะ - ทีนี้ก็สิ้นสุดแล้ว
มีเท่านี้แหละค่ะลาล่ะค่ะ
คุณผู้หญิงจะไปไหนขอรับ?
เธอเคืองเธอไปเสียแล้ว
ลาก่อน!
ลาที!
ลาแล้วลาลับ!
จับใจดีแท้!
เธอเคืองได้จับใจเสียเหลือเกิน
เธอหายไปไหนแล้วล่ะ?
หินอ่อน
หินขาว...
ขาวมาก...
ค่อนข้างหนาวนะ
ตอนท่านมาที่นี่เป็นครั้งแรก ท่าทางจะย่อยยับไม่น้อยเลย
ช่วงนั้นเพิ่งหลังจากเกิดอัคคีภัยใหม่ๆ
เราเคยมาที่นี่มาก่อน แต่ดูราวกับเราไม่เคยมาเช่นนั้นแหละ
ช่างโอ่อ่าหรูหรากระไรเช่นนี้!
มีอะไรกันน่ะ?
เป็นเพราะอยู่ภายใต้อนุสัญญา จึงทำให้ทุกอย่างถูกทำลายจนหมดสิ้น
ท่านไม่ทราบประวัติศาสตร์รัสเซีย ในศตวรรษที่ 20 หรือครับ?
อนุสัญญาของเรายืดเยื้อถึง 80 ปีด้วยกัน
เป็นการปฏิวัติที่แท้จริงน่าเศร้ามาก
เวลานี้เป็นระบอบอะไรล่ะ?สาธารณรัฐรึ?
ไม่ทราบสิครับ
เราไม่เคยเชื่อมั่นเลยว่าสาธารณรัฐ จะเหมาะสมกับประเทศใหญ่อย่างรัสเซียนี่น่ะ
ชาวยุโรปอย่างท่านเป็นผู้นิยมประชาธิปไตย ซึ่งไว้อาลัยให้กับระบอบราชาธิปไตย
- ท่านเป็นคนฝรั่งเศสใช่ไหมครับ? - ท่านเป็นใครขอรับ?
ขอประทานโทษเราหลงทางน่ะขอรับ
- กรุณาออกไปขอรับ - ไว้ชีวิตเราด้วย!ไว้ชีวิตเราด้วย!
- ห้ามเข้ามาที่นี่นะขอรับ - อนุเคราะห์เราเถอะขอรับ
ใครเป็นผู้หวงห้ามล่ะ?หวงห้ามอะไรรึ?
พูดจาอะไรแบบนั้น! หวงห้ามไปหมดทุกอย่างรึไร?
อย่าไปต่อล้อต่อเถียงเลยครับ
ไปแล้วไปแล้ว
ผมทราบดีว่าเราจะไปซ่อนตัวกันได้ที่ไหน
จู่ๆเราก็รู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ เราไม่ชอบเครื่องแบบทหารเลย
- ไม่ต้องรีบร้อนครับ - มีห้องอยู่ข้างหน้า
- ไม่ใช่ห้องนั้นครับ! - แต่เราชอบนี่
- ประตูบานนี้งามแท้! - ไม่ใช่ห้องนั้นครับ!
เราไม่เคยมาที่นี่
- ทำไมถึงหนาวเหลือเกินนะ? - ผมบอกเเล้วว่าอย่าเข้ามา
หนาวจริงๆ!กรอบรูป...แต่ไหนล่ะ...
ไหนล่ะผืนผ้าใบ?
กลับกันเถอะครับผมขอร้อง
- ใครน่ะ? - เราเอง
- เกิดอะไรขึ้น? - เปล่าเราเข้ามาเฉยๆ
- มาใกล้ๆซิ - มาเเล้ว
ท่านอาจจะต้องการความช่วยเหลือก็เป็นได้ ท่านผู้ใจดี?
ใครน่ะ"ท่านผู้ใจดี"?
เรากระมัง?ท่านกระมัง?
ทางนั้นก็ไม่ใช่ทางนี้ก็ไม่ใช่
ไม่มีใครทั้งนั้น
มีแต่โลงกับศพเท่านั้นมาดูสิ
- นั่นน่ะโลงฉัน - โลงเรากระมัง?
- โลงท่าน? - ใช่ฉันต่อกับมือเชียวล่ะ
ทำไมน้ำเสียงพิกลจังขอรับ ท่านผู้ใจดี?
เหตุใดจึงมีโลงในสำนักสงฆ์ด้วยเล่า?
โลงของฉัน!
- โลงของฉัน - ใช่สิโลงของท่าน
- ท่าทางร่ำรวยนี่ - ไหนล่ะศพ?
ถามทำไม? ห้ามเหยียบย่ำซากศพเด็ดขาด
ท่าทางร่ำรวยนี่! ท่านเหยียบย่ำซากศพอยู่นะ!
- เกิดอะไรขึ้น? - สงคราม
สงครามไหน?รบกับฝ่ายไหน?
- รบกับเยอรมนี - อะไรคือเยอรมนี?
รัฐที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ของชาวเยอรมัน
ในศตวรรษที่ 20 รัสเซียทำศึกกับเยอรมนี
ฝ่ายเยอรมันโอบล้อมเมือง...
แต่คนทั้งเมืองไม่ยอมจำนน
มีคนตายเกินกว่าหนึ่งล้านคน
- เกินกว่าหนึ่งล้านเชียวรึ? - ใช่ครับ
ถือเป็นราคาค่างวด ที่นับว่าสูงทีเดียว สูงมาก
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กกับสำนักสงฆ์ ท่าจะชดใช้กันน่าดูชม
ในรัสเซียมีคนกล่าวไว้ว่า อิสรภาพนั้นหาค่ามิได้
เป็นราคาค่างวดที่สูงมาก
- แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ - แต่มันก็ถูกชดใช้ไปแล้วนะครับ
งั้นเราก็เป็นฝ่ายผิด...
ที่ไปติติงพระเจ้าซาร์ของท่าน...
ในเรื่องความงาม กับความมั่งคั่ง เหล่านี้เข้า
ถึงคนพวกนี้จะล้วนแล้วแต่เป็น...
ทรราชย์ก็ตาม
เงียบทีเถอะครับ
แต่มันก็งามขำจริงๆมิใช่รึ?
ท่านเห็นอะไรบ้างล่ะ?นั่นใคร?
อาจเป็นพระนางเจ้าคาเธอรีนที่ 2 ก็ได้ ผมไม่แน่ใจ
ไม่มีอะไรแน่นอนเลยแม้แต่นิดเดียว
พอที!ลิซ่าพาเด็กๆมาซิ
อย่าเข้าไปใกล้เธอมากนัก
ถ้าหากเป็นคาเธอรีนจริง เธอต้องมีสัมผัสที่หก
อย่างนี้
ต่ำอีกนิดต่ำอีกนิด!
พอแค่นั้น
เทียน..เทียน
อุดอู้จัง
มิได้กระหม่อมทางนั้นหนาวจัดเกินไป
แต่ไม่..ไปกันเถิด
มันหนาวนะขอรับ
ท่านขอรับ!
ท่านอยู่ไหนรึ?
เราได้ยินฝีเท้าท่านนะท่านอยู่ไหนรึ?
คนธรรมดาไม่น่าจะต้อง มาวิ่งตามกษัตริย์เลย
รักษาระยะเอาไว้
เราได้ยินฝีเท้าท่านนะได้ยินแล้ว!
ทำอันใดอยู่รึ?หนาวจะตายอยู่แล้ว!
- มาทางนี้ - ใช่ครับหนาวมาก!
- เธอหายไปแล้ว - เราทราบน่า
- เธอหายไปอีกแล้ว - ถอยซิ
- ท่านรู้ทางไปรึครับ? - ช่วยเราหน่อยสิมา...
ให้เราผ่านไปเถอะเราได้รับอนุญาตแล้ว
เข้าประตูไหนรึ?ทางไหน?
ยินดีด้วย
ไม่ต้องอายมาเถอะ...เราอยู่ไม่นานหรอก
ขอบพระคุณมากๆ ทรงผมใหม่ก็จำเป็นเหมือนกัน
ผมท่านสวยดีครับหยักโศกแต่พองาม
ชา?อยากจิบชาไหมล่ะ?
เราไม่อยากหรอกแต่พวกเธอตื้อน่ะสิ ไหนล่ะชา?
เรากำลังรีบน่ะขอรับไหนล่ะ?
- สวยอยู่แล้ว - สวยเกินไป
จะให้เราเอ่ยอย่างไรดีเล่า?
- มาเถอะ! - เราไม่มีอะไรจะเอ่ย
อะไรรึนี่?
- ท่านเขียนเล่มนี้รึเปล่า? - เปล่าเขาต่างหาก
ไม่เขาก็เราแต่ขอย่อมอุทิศให้มันแน่ๆ
ตามเรามา
ท่านแอบดูอะไรอยู่น่ะ?เราจะไปกันรึยัง?
ดูอะไรน่ะรึ?ไม่เห็นมีอะไรเลย
เห็นมีแต่ใครบางคน ท่าจะกำลังคอยอะไรสักอย่าง
เราต้องระวังตัวกันให้ดีนะ คนบ้าพวกนี้อาจกินเราได้ทุกเมื่อ
- พวกเธอชอบทรงผมท่านน่ะครับ - แน่ล่ะนักเขียนฝีมือดีย่อมมีผมสลวยเป็นนิจ
- พึงระวังเอาไว้แล้วก็เงียบๆไว้ด้วย - ผมจะตามท่านไปติดๆ
- รีบปิดประตูเร็ว! - เรียบร้อยครับ
ตอนที่เราได้รับการรับรองเมื่อคราวที่แล้ว ที่พระราชวังฤดูหนาวแห่งนี้น่ะ...
มันได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์แล้ว หลังจากเกิดอัคคีภัยครั้งใหญ่
- พื้นปาร์เก้ต์ไม่ครอกแครกเลย - ก็ไม่นี่ครับ
- เอกอัครราชฑูตแห่งเปอร์เซีย! - ขออภัยที่ล่าช้า
ท่านครับไปกันเถอะ
เอกอัครราชฑูตในองค์สมเด็จพระเจ้าชาห์
เจ้าชายคอซเร็ฟ-เมียร์ซ่า
มกุฎราชกุมารแห่งพระเจ้าชาห์ในอนาคต พร้อมคณะผู้ติดตาม
- ทราบไหมว่าเกิดอะไรขึ้น? - ยังไม่ทราบครับ
เราได้เป็นประจักษ์พยาน...
กับเหตุการณ์ที่พระเจ้านิโคลัสที่ 1 ทรงรับคำขออภัยจากทูตเปอร์เซีย...
ในเรื่องที่นักการทูตรัสเซีย ถูกฆาตกรรม
ท่าจะกริโบดอฟกระมัง
น่าสนใจจริงๆ
พอจะเห็นรึเปล่า?
แต่งกันเต็มยศเชียว!
หรูหรา...จักรวรรดินิยม...
อำนาจ...
ดูทางนั้นสิสูงอีกนิด
เห็นรึยัง?
เห็นแล้วครับ
เราย่อมวางใจโลกนี้ไม่ได้ถูกของท่านครับ
พึงระวังเอาไว้ ข้าราชการในราชสำนักฉลาดแกมโกงไม่เบา
บ้างก็เป็นคนทรง
พวกเขาย่อมสังหรณ์ ในการปรากฏกายของท่านได้ทุกเมื่อ
ขอบคุณที่แนะนำครับคนราศีเมถุนอย่างเรา ชอบสอดรู้สอดเห็นจนติดเป็นนิสัย
เราขอล่วงหน้าไปก่อน เผื่อได้พบกับสหายเก่า
โชคดีครับไว้ค่อยเจอกันทีหลังนะครับ
ยังหนุ่มแท้ๆ
"องค์สมเด็จพระจักรพรรดิ ผู้ทรงอำนาจอธิปไตย..."
"ความสงบสุขอันเป็นลักษณะของเปอร์เซีย และความเป็นปึกแผ่น..."
"อันคงอยู่ระหว่างพระจักรพรรดิและ พระเจ้าซาร์ทรงถูกก่อกวนโดยสิ่งชั่วร้าย"
"ประชาชนเตหะราน ต้องตกอยู่ในอำนาจของมัน..."
"จนเป็นเหตุให้กระทำการโหดร้ายออกไป"
"ผลที่ได้ก็คือ อุปทูตชาวรัสเซียต้องตกเป็นเหยื่อ"
"เฟ็ตค์ห-อาลี-ชาห์ผู้มีใจซื่อตรง ทรงตกพระทัยยิ่ง..."
"กับการที่ผู้กระทำผิดเพียงแค่หยิบมือเดียว อาจทำลายความเป็นปึกแผ่นของเราได้"
"องค์สมเด็จพระเจ้าชาห์จึงส่งหม่อมฉัน ผู้เป็นหลานของพระองค์..."
"มาร้องขอองค์สมเด็จพระจักรพรรดิ..."
"ทรงลบเลือนความทรงจำ จากเหตุการณ์ครั้งนี้..."
"จงให้โลกได้รับรู้ว่า แม้จะมีเหตุร้ายครั้งนี้เกิดขึ้น"
"กษัตริย์ผู้สุขุมทั้งสองพระองค์..."
"จักร่วมกันขจัดข้อสงสัยทั้งปวง ให้หมดสิ้นไป..."
"ด้วยความปิติยินดียิ่ง"
"องค์สมเด็จพระจักรพรรดิ"
"หม่อมฉันจักทรงปฏิบัติตาม เจตนารมณ์ของพระเจ้าชาห์..."
"ในอันที่จะทำนุบำรุงสันติสุข..."
"...ระหว่างพสกนิกรของเรา ทั้งสองฝ่ายให้ลุล่วงสืบไป"
"องค์สมเด็จพระจักรพรรดิ.."
"..ทรงมอบหมายให้ข้าพเจ้า รับรองกับท่านทูตว่า.."
"..พระองค์ทรงพึงพอใจที่ได้สดับรับฟัง คำอธิบายจากท่านเป็นอย่างยิ่ง"
"เช่นเดียวกับคำวิงวอนอันชอบธรรม.."
"..จากประมุขของท่าน.."
ใครปล่อยท่านเข้ามานี่?
- ท่านไม่มีกิจธุระในที่นี้นะ - ถูกต้อง
รีบออกไปเดี๋ยวนี้
เชิญขอรับ!ไปเสีย!
- เราไม่ตั้งใจจะอยู่อยู่แล้วล่ะ - ไป!
กว่าพิธีนี้จะจบ ก็คงจะอีกหลายชั่วโมงเป็นแน่
ในฐานะที่เคยเป็นนักการทูตมาก่อน เราทราบดี
ความน่าเบื่อหน่ายจะค่อยๆก่อตัว น่ากลัวมาก!
เลิกยุ่งกับเราได้แล้ว!
- นั่นอะไรน่ะ? - ท่านว่าอันใดนะ?
เรานิยมชมเชยความโอ่อ่าหรูหรา เยี่ยงกษัตริย์เสียเหลือเกิน
สตาสซอฟก็เป็นสถาปนิก ที่ไม่เลวเหมือนกันนี่นะ
เขาเคร่งครัด แต่ก็ยัง เหลือที่ว่างไว้หายใจบ้าง
เราอยู่กันที่นี่ไม่ได้นะครับ
เดี๋ยวก็เสร็จพิธีกันแล้ว เดี๋ยวพวกนั้นก็แห่กันเข้ามา
คุณพระช่วย!
เครื่องลายครามแซเวรอส์คุณพระช่วย!
- งามมาก - ใช่ใช่!
- ลอกเลียนแบบไม่ได้! - "งามแท้.."
นี่เป็นแบบสลักลายนูนใช่ไหมเนี่ย?
ใช่ขอรับ
ห้ามเข้าใกล้นะขอรับ
เปล่งปลั่งจริงๆ!
ท่านขอรับท่านอยู่ที่นี่ย่อมไม่สะดวก ต่อการจัดโต๊ะนะขอรับ
พอนั่งแล้ว ท่านค่อยเชยชมภายหลังก็ได้นะขอรับ
บริสุทธิ์แท้ๆ!
สีฟ้ากับสีทองแลดูเปล่งปลั่งเสียเหลือเกิน
รวมทั้งสีตะกอนไวน์ด้วย
พระราชวังฤดูหนาวแห่งนี้ มักจัดอาหารเลอเลิศปานนั้นเสมอ
ท่านนึกถึงรสชาติของอาหารหรือครับ?
มิได้เราลืมสนิทใจไปแล้ว
ลืมไปแล้ว?
เชิญชมห้องอื่น ก่อนสั่นกระดิ่งเรียกดีกว่าขอรับ
- น้ำเงินนั่น! - กรุณาด้วยขอรับ
มีลีลาศนี่หน่า...มาเถอะไปกันเถอะ
- เราถูกไล่แล้วนะครับ - ถูกไล่
ในนี้มืดจังครับ
สวรรค์ทรงโปรด!
ท่านไม่เคยเห็นกษัตริย์ สักพระองค์เดียวจริงๆด้วยสิ
รวมทั้งมกุฎราชกุมารทั้งหลาย
- ระบอบราชาธิปไตยไม่ยั่งยืนหรอกครับ - ยังกับเราไม่รู้งั้นแหละ
เราไม่มีสิทธิ์จะนึกฝันอันใดบ้างเลยรึ?
ท่านกับผมต่างก็เป็นอิสระ กันทั้งนั้นละครับ
มีคนอยู่ที่นี่ได้ยินไหม?
ท่านครับไม่ได้ยินหรือครับ?
ไม่ได้ยินอะไรเลย
ดูสิครับตรงนั้นมีคน
ไหน?
คุณออร์เบลีผมไม่เข้าใจ คุณหงุดหงิดอะไรนักหนา?
คุณกับพ่อผมก็ทราบนี่ว่า แมลงตัวใดก็ทำอันตรายบัลลังก์นี้ไม่ได้
- มันทำมาจากเงินกับไม่โอ๊กอย่างดีนะครับ - ไม่ใช่เรื่องบัลลังก์หรอก
ผมกังวลจริงๆ
เห็นกำมะหยี่จากลีองนั่นไหม มันขาดวิ่นหมดแล้ว
- เดี๋ยวเราค่อยบูรณะใหม่ก็ได้อดทนไว้ก่อน - คุณไม่มีเวลาหรอก
ก็ถูกของคุณบอริสเราไม่มีเวลากันเลย
คุณจะไม่ได้พบเขาอีกแล้วล่ะ
ไหนว่ามาซิ!
เขาเป็นลูกคุณนี่
พวกเขามีปัญหาอะไรกัน? ท่าทางไม่สบายใจนัก
จะเอาอะไรกันมากเล่า?
ท่านได้ลงมาจากสวรรค์... ซ้ำยังไม่รู้ด้วยว่าควรจะประพฤติตัวเช่นไร
ลูกคุณเป็นถึงผู้อำนวยการของที่นี่
..เหมือนคุณกับผมก่อนหน้านั้น
สงครามน่ะรออยู่ก็จริงสงครามที่น่ากลัว..
..แต่เราก็เตรียมปกป้องที่นี่ไว้แล้ว เพื่อความย่อยยับจะได้ไม่มากล้ำกราย
เราไม่ได้ยินอีกแล้วล่ะท่านล่ะ?
ยังได้ยินครับแต่ไม่ค่อยชัดนัก
เขาคุยอะไรกันรึ?
เปียตรอฟสกี้ผู้พี่ถามว่า...
โทรศัพท์ของผู้อำนวยการ ยังถูกดักฟังอยู่รึเปล่า
พ่อเขาตอบว่า"ช่างมัน..."
"พ่ออยากพูดถึงลำดับชั้นในที่แห่งนี้ ให้แกฟังมากกว่า"
"มันยังไม่หมดไปจากที่นี่หรอก"
มีคนเป็นจำนวนมาก ที่ผมไม่มีปัญญาจะช่วยมาได้
10 ปีผ่านไปแล้วผมพูดถึงอะไรก็รู้นี่
แต่ทุกคนก็พูดถึงคุณในแง่ดีนี่
หนังสือคุณก็ยังได้รับการตีพิมพ์ ของคุณออร์เบลีด้วย
น่าชมเชยอย่างยิ่ง
ผู้ตายคงร่ำไห้ด้วยความยินดีแน่เมื่อหนังสือ ที่ว่าด้วยพวกเขาถูกนำมาตีพิมพ์อีกครั้ง
โดยเฉพาะ 37 ปีให้หลังมิคาอิล
ยังคับข้องใจอะไรอีก?
เป็นเพราะทางการรึเปล่า?
พวกเขาอยากได้แต่ลูกโอ๊ก แต่กลับไม่อยากได้ต้น
พวกเขาไม่สนใจจะรับรู้เรื่องการปลูกฝัง คุณค่าทางวัฒนธรรม
..แต่พวกเขาย่อมถึงคราวเคราะห์แน่ หากคุณค่านั้นๆถูกทำลายย่อยยับ
สุดท้ายก็จะไม่เหลืออะไร จะเข้าใจกันรึเปล่าก็ไม่ทราบได้?
คุณออร์เบลีมีอะไรรอเราอยู่ไหม?
- ผมมาเเล้ว - พูดสิ!
- ฟังนะมิคาอิล.. - ปล่อยเขาเถอะ
ถูกตัดหางปล่อยวัดเสียแล้ว
พวกเขาไม่ยอมบอกอะไรแน่ถามเราสิ!
ผมขอถามหน่อย
ทุกคนย่อมมองเห็นอนาคต...
แต่ไม่มีใครจดจำอดีตกันได้เลย
ดูซิว่ารูปงามกันแค่ไหน มีแต่คนหนุ่มหน้าตาดีทั้งนั้น
เครื่องแบบงามมาก ถึงเราจะไม่ชอบการทหารก็เถอะ
ท่านยังไม่ตอบผมเลย
เปล่าเลยท่านไม่รู้อะไรทั้งสิ้น
ท่านครับ!รอเดี๋ยว!
เขาไม่ได้ยินเรา
ผมต้องขออภัยด้วย
พวกเขาพูดเรื่องอื่นกันต่างหาก
ผมได้ยินไม่ค่อยถนัดนัก
เรื่องเปียตรอฟสกี้ผมกุขึ้นมาเองครับ
- พระเจ้าผู้เดียวที่จะตัดสินได้ - ผมกุขึ้นมาทั้งหมดครับ
ท่านเอ่ยเองมิใช่รึ ว่าเรากับท่านต่างก็เป็นอิสระ
อย่าหนีไปดื้อๆสิครับ
วิ่งไปเถอะ!เราตามไม่ทันหรอก
นกน้อยทั้งหลาย
เด็กๆ!
อนาสตาเชียเธอจะไปไหนน่ะ?
ช่างไร้เดียงสา...กันเสียจริงๆ
ชีจับตาดูเราไม่คลาดสายตา
- เรารู้สึกไม่ดีเลย - อย่าโวยวายไป
เดี๋ยวอาตมาจะสวดให้
ได้ยินไหม?
- ชีได้ยินเสียงปืนไหม? - เย็นไว้โยมพระเจ้าจะอยู่คู่โยม
เหมือนมีใครสะกดรอยตามเรามา
- เย็นไว้อเล็กซานดร้า - ถ้าอเล็กซิสหนีไปได้ล่ะก็...
ถึงมีหมอก็เปล่าประโยชน์หมดหวัง
เราผิดเอง
เด็กๆ!
เด็กๆประพฤติตัวดีๆหน่อยซิ!
ขออภัยเพคะ
มานี่ซิอนาสตาเซียไปไหนมา?
แม่ตามหาเธอแต่เช้าแล้วนะ
เราพากันไปเล่นมาเพคะ
มาเถอะ
ไหนอเลซิส?
- ขอบใจเดี๋ยวเราจัดการเอง - ขอรับ
- เธอไม่สบายรึไร? - หม่อมฉันสบายดีเพคะเสด็จแม่
เลื่อนเก้าอี้มาข้างหน้าซิ
แข็งแรงนี่
ขออภัยนะเพคะ
เอายังไง?เราควรยกโทษให้เธอไหม?
อนาสตาเซียคงไม่ก่อเรื่อง อีกแล้วเป็นแน่
สิ้นเรื่องกันเสียที
สวัสดี
เปิดประตูไว้ทำไม?
ไป!นางฟ้าทั้งหลาย!
ส่วนนี่ก็กรงนก
อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
ไม่ได้รับรองอาคันตุกะมานานแล้วนะ
สวัสดี
ดูเจ้าคนพิกลนั่นสิ
เอ...
เพื่อนยุโรปของเราหายไปไหนแล้วนะ?
เขาอยู่ไหนนะ?
นั่นเอง!
เขาไม่เห็นเรา
เราเข้าไปหาเขาเองดีกว่า...
ไม่งั้นเขาจะเคืองเอา
ท่านครับ!เขาไม่ได้ยินเรา...
ไว้ค่อยเจอกับเขาทีหลังก็ได้
กระโดดแบบนั้นไม่ดีรึไร?
ทราบรึไม่..
..อาริสตาร์คคอนสตานติโนวิช จะถูกส่งตัวไปแอฟริกา
เสือดุเชียวนะ! ระวังจะโดนเขมือบเข้าให้ล่ะ
แม่คุณท่านฝึกคนรับใช้ มาเป็นอย่างดีทีเดียว
เต้นมาซูร์ก้าจะเขินอายมิได้
เราตกลงกันไว้แล้ว
ท้องพระโรงใหญ่นิโคลาส เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการเริงลีลาศ
ขอบพระคุณขอรับ
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก จัดงานลีลาศได้ยอดเยี่ยมที่สุดในยุโรป
ทุกคนท่าทางสนิทสนม ดั่งครอบครัวใหญ่ก็มิปาน
นี่ท่าจะมีไม่ต่ำกว่า 3,000 คนเป็นแน่!
เผลอๆจะน้อยไปด้วยซ้ำ!
กระผมลืมไปหมดแล้ว
เก้ๆกังๆยังไงก็มิทราบ!กระผมลืมหมดแล้ว!
แต่ทุกอย่างค่อยๆผุดขึ้นมา ทีละนิดทีละหน่อย
เยี่ยมเยี่ยมจริงๆ!
ท่านอยู่ไหนครับ?ผมหลงกับท่าน
เราอยู่นี่
ผมหลงกับท่าน
หลง
ผมเสียใจจริงๆ
- ไปกันเถอะครับ - ไปไหนล่ะ?
ไปไหน?ไปกันต่อสิครับ
ไปกันต่อไหม?
- ไปทางนั้นรึ? - ทางนั้น?ไม่ทราบเหมือนกันครับ
เราจะอยู่ต่อ
ลาก่อนยุโรป
มันสิ้นสุดแล้ว
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ดิฉันเติบโตมาที่นั่น
รู้สึกไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเอง
ราวกับอาศัยในบ้านผู้อื่นไม่ผิด
ฟังทางนี้!ยลทางนี้!
ชายผู้น่าเวทนาสตรีนางนั้นจากไปเสียแล้ว!
- โบยบินดุจดังนกน้อย - โผบินลับไป
ชั่วพริบตา
ดูรอบตัวเราสิไม้ดอกแห่งนายทหารรัสเซีย!
ฉันนึกอะไรออกแล้ว เราไปรับทานที่ร้านเดิมกันดีกว่า
เราจะรอข้างล่างนะไปเอารถม้ามารอไว้
ควบรถม้ารอไว้เลยนะอย่าพลาดล่ะ!
ท่านครับ?ท่านครับ?
น่าเสียดาย ที่ท่านไม่ได้ อยู่ที่นี่กับผมด้วย
ท่านย่อมจะเข้าใจทุกอย่างแน่นอน
ดูสิ...
ทะเลโอบล้อมเราอยู่
เราถูกลิขิตให้ล่องไปชั่วนิรันดร์
ให้มีชีวิต ไปชั่วนิรันดร์